Kleine Muis,
Het jaar 2011 is nog niet goed vertrokken of voor Mama en Opa begint de ellende weer. Nonkel Luce gaat zienderogen achteruit en Zaterdag zijn Jirka en Papa snel Deken Geerebaert gaan halen om nonkel Luce de laatste sacramenten toe te dienen.
Nu is het zoals vorig jaar met uw meme bang afwachten wanneer het onvermijdelijke zich zal voltrekken.
Dus lieve Haneka steun Mama van daarboven en iedereen die deze blog volgt zal dat zeker doen van hierbeneden.
De Papa.
maandag 17 januari 2011
dinsdag 21 december 2010
Dinsdag 21 december
STERRETJES TWINKELEN,
KERSTBELLETJES RINKELEN,
DUIZENDE ENGELTJES OP EEN RIJ,
MAAR DE LIEFSTE, DAT BEN JIJ!
Mama xxx
KERSTBELLETJES RINKELEN,
DUIZENDE ENGELTJES OP EEN RIJ,
MAAR DE LIEFSTE, DAT BEN JIJ!
Mama xxx
donderdag 11 november 2010
Donderdag 11/11/2010
Hallo Haneka,
Deze nacht is Sint-Maarten ons huisje gepasseerd.
Uw zus werd rijkelijk beloond met veel speelgoed en een zeer mooi, zacht vlinderkussen.
Ook bracht hij een nieuwe moto een CRF 100 voor Jirka want haar oude moto CRF 70
was een beetje te klein geworden voor haar.
En de opvolgster voor dat klein motootje...daar kunnen we alleen maar van dromen.
Natuurlijk is hij papa en mij ook niet vergeten!
Het is misschien een cliché maar de dagen zijn kort en donker en dat werkt op ieders humeur een beetje en de komende "feestdagen" doen er natuurlijk ook geen deugd aan.
En hopen op de zon daar is het nog een beetje te vroeg voor.
Hopelijk hebben jullie het daar goed en kom je Sint-Maarten ook tegen.
Groetjes
Uw mama xxx
Deze nacht is Sint-Maarten ons huisje gepasseerd.
Uw zus werd rijkelijk beloond met veel speelgoed en een zeer mooi, zacht vlinderkussen.
Ook bracht hij een nieuwe moto een CRF 100 voor Jirka want haar oude moto CRF 70
was een beetje te klein geworden voor haar.
En de opvolgster voor dat klein motootje...daar kunnen we alleen maar van dromen.
Natuurlijk is hij papa en mij ook niet vergeten!
Het is misschien een cliché maar de dagen zijn kort en donker en dat werkt op ieders humeur een beetje en de komende "feestdagen" doen er natuurlijk ook geen deugd aan.
En hopen op de zon daar is het nog een beetje te vroeg voor.
Hopelijk hebben jullie het daar goed en kom je Sint-Maarten ook tegen.
Groetjes
Uw mama xxx
zaterdag 16 oktober 2010
Zaterdag 16 oktober
Hallo Haneka,
Deze middag onze spullen genomen om uw grafzerkje eens proper op te kuisen.
Komen we op het kerkhof aan,nemen we onze kruiwagen uit de camionette en wat zit er in onze kruiwagen ....? Een vlindertje en het had niet veel zin om te vertrekken.
We hebben het dicht bij u gezet in een haag.
Papa heeft uw lichtjes gemaakt en deze avond na het eetfestijn zijn we komen piepen en ze branden weer zoals tevoren.
Woensdag zijn we naar Paradisio geweest en terug is er een vlindertje op mijn mouw komen zitten.
Je volgt ons overal he! Kleine deugeniet! Ben daar wel zeer blij om hoor!
Vele groetjes, ook aan mémé.
Mama x
Deze middag onze spullen genomen om uw grafzerkje eens proper op te kuisen.
Komen we op het kerkhof aan,nemen we onze kruiwagen uit de camionette en wat zit er in onze kruiwagen ....? Een vlindertje en het had niet veel zin om te vertrekken.
We hebben het dicht bij u gezet in een haag.
Papa heeft uw lichtjes gemaakt en deze avond na het eetfestijn zijn we komen piepen en ze branden weer zoals tevoren.
Woensdag zijn we naar Paradisio geweest en terug is er een vlindertje op mijn mouw komen zitten.
Je volgt ons overal he! Kleine deugeniet! Ben daar wel zeer blij om hoor!
Vele groetjes, ook aan mémé.
Mama x
zondag 10 oktober 2010
Zondag 10 oktober
Je ziet Haneka dat er veel mensen aan u denken.
Gisteren kreeg ik een lief mailtje van een collega die een mooi liedje gehoord had over een vlinder.
Het liedje is inderdaad prachtig en pakkend en wou ik zeker eens met jullie delen.
Daarjuist heb ik weer de vlinder gezien waarover ik het in het vorig bericht had!
Je blijft steeds aanwezig en daar ben ik zeer blij om.
Hierbij de link waar jullie het liedje kunnen beluisteren.
http://www.noonrouwmuziek.nl/muziekEnTeksten.html
Groetjes
Mama xxx
Gisteren kreeg ik een lief mailtje van een collega die een mooi liedje gehoord had over een vlinder.
Het liedje is inderdaad prachtig en pakkend en wou ik zeker eens met jullie delen.
Daarjuist heb ik weer de vlinder gezien waarover ik het in het vorig bericht had!
Je blijft steeds aanwezig en daar ben ik zeer blij om.
Hierbij de link waar jullie het liedje kunnen beluisteren.
http://www.noonrouwmuziek.nl/muziekEnTeksten.html
Groetjes
Mama xxx
dinsdag 21 september 2010
Dinsdag 21 september
Op donderdag 16 september was er op de palliatieve eenheid waar mijn mama 5 maanden
gelegen heeft een herdenkingsdienst.
Daar werden er persoonlijke teksten voor gelezen over de verschillende patiënten
geschreven door het verzorgend personeel.
De tekst van mijn mama was zeer mooi en pakkend. Ook ons Haneka werd erin vermeld.
Graag wou ik die tekst met jullie delen.
Even bezinnen, even stlstaan.
Groetjes Kristien
Lieve Agnès
Je verbleef hier lange tijd bij ons, het voelde vertrouwd aan om jou en je familie hier dagelijks te ontmoeten. Je hield van wat ‘leven op de gang’ en van het gezellige ‘vrouwengetater’ op de achtergrond. Je was een vrouw met karakter. Je hield van vegetarisch eten en was begaan met ‘gezond leven’. Je vertelde ons vaak over de vele wandelingen die jij en Germain samen deden. Je was een gezinsmens, ‘het zorgen voor’ gaf betekenis aan je leven. Je bent jarenlang onthaalmoeder geweest en met de grootste zorg deed je dit werk.
Ik herinner me nog de eerste dag toen je hier bij ons kwam: je kon niet meer stappen en met moeite wou je nog iets eten. Jij en je familie dachten dat dit je laatste dagen waren. Je was er goed van bewust en langzaam aan kregen we je ongemakken met medicatie onder controle. Je fysieke lichaam werd opnieuw wakker en voelde sterker aan dan vroeger. Je wandelde door de gang, je kon een hapje eten.
En zo kwam je hier onverwachts terecht in een bed met een zee van tijd. Je was niet gewoon om stil te zitten, je had altijd wel iets te doen thuis. De lichte dagen werden donker…
het ‘rusten’ en ‘het wachten op’ maakten je rusteloos. In je hoofd leefden er duizenden gedachten. Af en toe konden we er een glimp van opvangen en liet je ze even de vrije loop. Je kon er geen vat op krijgen, je moest ze laten varen en tegelijkertijd bezat je een (oer)drang om te blijven vechten, om te overleven. Iets wat wij, als mens, soms moeilijk konden begrijpen, we konden alleen maar bewondering hebben voor je onuitputtelijk doorzettingsvermogen.
Je vertoefde graag in het gezelschap van je man of je dochter. Je man bracht verhalen mee, dozen vol moed en wat humor om ‘het rauwe’ wat draaglijker te maken. Je dochter Kristien bracht je de kracht van de rust mee. Urenlang zijn ze bij jou gebleven, gaven ze betekenis aan de langzame uren. Je kleindochter gaf je gezelschap, het levendige en je schoonzoon gaf zijn stevige schouders waar zijn gezin op kon leunen.
Agnès
Ik vraag me af of er een vlinder op jou stond te wachten die je meeneemt naar een plaats waar jij vrij kan zijn van angst, vrij van onrust, vrij van gedachten. De hoop dat die plaats voor jou bestaat en dat Germain en Kristien die rust mogen ervaren.
Agnès
Slaap als een roos,
Blijf daar waar het zachtjes waait
En vrolijk vlindert….
genegen
Leen
gelegen heeft een herdenkingsdienst.
Daar werden er persoonlijke teksten voor gelezen over de verschillende patiënten
geschreven door het verzorgend personeel.
De tekst van mijn mama was zeer mooi en pakkend. Ook ons Haneka werd erin vermeld.
Graag wou ik die tekst met jullie delen.
Even bezinnen, even stlstaan.
Groetjes Kristien
Lieve Agnès
Je verbleef hier lange tijd bij ons, het voelde vertrouwd aan om jou en je familie hier dagelijks te ontmoeten. Je hield van wat ‘leven op de gang’ en van het gezellige ‘vrouwengetater’ op de achtergrond. Je was een vrouw met karakter. Je hield van vegetarisch eten en was begaan met ‘gezond leven’. Je vertelde ons vaak over de vele wandelingen die jij en Germain samen deden. Je was een gezinsmens, ‘het zorgen voor’ gaf betekenis aan je leven. Je bent jarenlang onthaalmoeder geweest en met de grootste zorg deed je dit werk.
Ik herinner me nog de eerste dag toen je hier bij ons kwam: je kon niet meer stappen en met moeite wou je nog iets eten. Jij en je familie dachten dat dit je laatste dagen waren. Je was er goed van bewust en langzaam aan kregen we je ongemakken met medicatie onder controle. Je fysieke lichaam werd opnieuw wakker en voelde sterker aan dan vroeger. Je wandelde door de gang, je kon een hapje eten.
En zo kwam je hier onverwachts terecht in een bed met een zee van tijd. Je was niet gewoon om stil te zitten, je had altijd wel iets te doen thuis. De lichte dagen werden donker…
het ‘rusten’ en ‘het wachten op’ maakten je rusteloos. In je hoofd leefden er duizenden gedachten. Af en toe konden we er een glimp van opvangen en liet je ze even de vrije loop. Je kon er geen vat op krijgen, je moest ze laten varen en tegelijkertijd bezat je een (oer)drang om te blijven vechten, om te overleven. Iets wat wij, als mens, soms moeilijk konden begrijpen, we konden alleen maar bewondering hebben voor je onuitputtelijk doorzettingsvermogen.
Je vertoefde graag in het gezelschap van je man of je dochter. Je man bracht verhalen mee, dozen vol moed en wat humor om ‘het rauwe’ wat draaglijker te maken. Je dochter Kristien bracht je de kracht van de rust mee. Urenlang zijn ze bij jou gebleven, gaven ze betekenis aan de langzame uren. Je kleindochter gaf je gezelschap, het levendige en je schoonzoon gaf zijn stevige schouders waar zijn gezin op kon leunen.
Agnès
Ik vraag me af of er een vlinder op jou stond te wachten die je meeneemt naar een plaats waar jij vrij kan zijn van angst, vrij van onrust, vrij van gedachten. De hoop dat die plaats voor jou bestaat en dat Germain en Kristien die rust mogen ervaren.
Agnès
Slaap als een roos,
Blijf daar waar het zachtjes waait
En vrolijk vlindert….
genegen
Leen
zaterdag 11 september 2010
Zaterdag 11 september 2010
Haneka,
Bedankt voor uw bezoekje vandaag.
Zou er dan toch "iets" bestaan na/naast onze wereld?
Even ter verduidelijking:
Deze middag gingen Jan en Jirka weg.
Toen ik terug binnen wou komen zag ik een mooie oranje (wat in onze tuin zeldzaam is)
vlinder op de muur zitten.
Ik legde voorzichtig mijn vinger tegen zijn pootjes en die vlinder kroop op mijn hand en bleef er wel een minuut op zitten!
Ondertussen tastend met haar tong over mijn hand.
Dat was echt een kippenvelmoment die ik zeker met jullie wou delen!
Groetjes x
Bedankt voor uw bezoekje vandaag.
Zou er dan toch "iets" bestaan na/naast onze wereld?
Even ter verduidelijking:
Deze middag gingen Jan en Jirka weg.
Toen ik terug binnen wou komen zag ik een mooie oranje (wat in onze tuin zeldzaam is)
vlinder op de muur zitten.
Ik legde voorzichtig mijn vinger tegen zijn pootjes en die vlinder kroop op mijn hand en bleef er wel een minuut op zitten!
Ondertussen tastend met haar tong over mijn hand.
Dat was echt een kippenvelmoment die ik zeker met jullie wou delen!
Groetjes x
Abonneren op:
Posts (Atom)